การยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.๓๐) พ้นเวลาที่กฎหมายกำหนด

เบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามกฎหมาย

( ฎีกาย่อ )

คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๒๓ / ๒๕๕๗
( บริษัท ภาวินี จำกัด  โจทก์    กรมสรรพากร   จำเลย )
ประมวลรัษฎากร   มาตรา ๘๒ / ๕ ( ๕ )

          เรื่อง   ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินภาษีมูลค่าเพิ่มและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ กับขอให้งดหรือลดเบี้ยปรับและเงินเพิ่มภาษีมูลค่าเพิ่ม

          อ่านคำพิพากษา   ๒๘  กรกฎาคม  ๒๕๕๗

          เจ้าพนักงานประเมินของจำเลยได้ออกหมายเรียกตรวจสอบและประเมินภาษีมูลค่าเพิ่มพร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่ม  กรณีโจทก์ยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มพ้นเวลาที่กฎหมายกำหนดและแสดงภาษีขายขาดไป สำหรับเดือนภาษีพฤศจิกายน  ๒๕๔๘ เป็นเงิน  ๗๖๖,๗๗๓.๙๗ บาท   เดือนภาษีมีนาคม  ๒๕๔๙ เป็นเงิน  ๑๔๔,๗๑๑.๕๕ บาท และเดือนภาษีเมษายน ๒๕๔๙ เป็นเงิน  ๔๓๑,๑๐๕.๗๘ บาท โจทก์อุทธรณ์การประเมิน คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์มีคำวินิจฉัยให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์สำหรับหนังสือแจ้งการประเมินเดือนภาษีพฤศจิกายน ๒๕๔๘ และเดือนภาษีมีนาคม ๒๕๔๙  สำหรับเดือนภาษีเมษายน ๒๕๔๙ ให้ลดภาษีตามการประเมินคงเหลือเรียกเก็บเงินภาษีพร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มรวมเป็นเงิน ๒๐๓,๗๘๙.๗๐ บาท ศาลภาษีอากรกลางได้มีคำพิพากษาว่าการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินชอบแล้ว และคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ให้ลดเบี้ยปรับให้แก่โจทก์ก็เป็นคุณอย่างยิ่งแล้ว                                                                                                                                             

          ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรเห็นว่าเดือนภาษีพฤศจิกายน ๒๕๔๘ โจทก์อ้างว่าได้ซื้อวัสดุก่อสร้างจากบริษัท ๓ เอ คอนสทรัคชั่น แอนด์ เซอร์วิส จำกัด ซึ่งบริษัทดังกล่าวได้ออกใบกำกับภาษี ให้โจทก์ ๖ ฉบับ แต่โจทก์ไม่สามารถนำผู้ขายหรือหลักฐานการจ่ายเงินค่าวัสดุก่อสร้างตามใบกำกับภาษีพิพาทมาสนับสนุนให้เห็นว่าโจทก์ซื้อวัสดุก่อสร้างตามใบกำกับภาษีพิพาทจริง และเมื่อเจ้าพนักงานประเมินของจำเลยออกตรวจสภาพกิจการที่สถานประกอบการของบริษัทดังกล่าว พบว่าเป็นร้านเสริมสวยสุนัข เจ้าของร้านมาเช่าสถานประกอบการตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๔๗ และไม่เคยรู้จักกับบริษัทดังกล่าว เจ้าพนักงานประเมินออกหนังสือเชิญพบกรรมการผู้จัดการบริษัทดังกล่าวก็ไม่สามารถติดต่อได้ อีกทั้งบริษัทดังกล่าวก็ไม่ได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับเดือนภาษีพฤศจิกายน ๒๕๔๘ เพื่อนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม และไม่ได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้นิติบุคคล ซึ่งโจทก์มิได้ถามค้านหรือนำสืบพยานหลักฐานให้เห็นเป็นอย่างอื่น พยานหลักฐานของจำเลยจึงมีน้ำหนักมากกว่าพยานหลักฐานของโจทก์ที่มีเพียงผู้รับมอบอำนาจโจทก์มาเบิกความลอยๆ เพียงปากเดียว ประกอบกับข้อเท็จจริงที่ได้ความจากพยานบุคคลของจำเลยก็ปรากฏว่า สถานประกอบการของบริษัทดังกล่าวเป็นร้านเสริมสวยสุนัขตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๔๗ ก่อนที่โจทก์จะซื้อขายวัสดุก่อสร้างจากบริษัทดังกล่าว พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมาจึงมีน้ำหนักน้อยกว่าหลักฐานของจำเลย ไม่น่าเชื่อว่าโจทก์ซื้อวัสดุก่อสร้างจากบริษัทดังกล่าวตามใบกำกับภาษีพิพาท ๖ ฉบับ  บริษัทดังกล่าวจึงไม่มีสิทธิที่จะออกใบกำกับภาษีให้แก่โจทก์ตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๘๖ วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยมาตรา ๘๖/๑๓ วรรคหนึ่ง โจทก์จึงไม่มีสิทธินำภาษีซื้อตามใบกำกับภาษีพิพาท ๖ ฉบับ ที่ออกไม่ชอบด้วยกฎหมายมาหักในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา ๘๒/๕(๕)         

       สำหรับเดือนภาษีเมษายน ๒๕๔๙  โจทก์ไม่นำค่ารับเหมาก่อสร้างที่ได้รับบางส่วน จำนวน ๒,๘๘๔,๖๑๕.๓๙ บาท มายื่นเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยอ้างว่าเป็นการกู้ยืมจากบริษัทฤทธิ์ทวีแลนด์ จำกัด เห็นว่า โจทก์ไม่มีสัญญากู้ยืมเงินมาแสดงให้เห็นว่าเงินจำนวนดังกล่าวเป็นต้นเงินที่โจทก์กู้มาจากบริษัทดังกล่าว ทั้งโจทก์ก็ไม่ได้นำกรรมการของบริษัทดังกล่าวหรือผู้ที่รู้เห็นเกี่ยวกับการกู้ยืมเงินมาเบิกความยืนยันว่าเป็นเงินที่โจทก์ได้มาจากการกู้ยืมบริษัทดังกล่าวจริง และหากเป็นการกู้ยืมเงินกันจริง จำนวนต้นเงินก็ไม่น่าจะมีการกู้ยืมกันโดยมีจำนวนเศษสตางค์ พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมา ยังไม่อาจรับฟังได้ว่า มีการกู้ยืมเงินกันดังกล่าวจริง ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรเห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาของศาลภาษีอากรกลาง

     สำหรับกรณีขอให้งดหรือลดเบี้ยปรับและเงินเพิ่ม ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากร ไม่รับวินิจฉัย

สรุป

          ประเด็นสำคัญในคดี เจ้าพนักงานประเมินตรวจพบว่า โจทก์ยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.๓๐) พ้นเวลาที่กฎหมายกำหนด และแสดงภาษีขายขาดไป รวม ๓ เดือนภาษีคือ  เดือนภาษีพฤศจิกายน ๒๕๔๘ ยื่นแบบฯ เกินเวลาและนำภาษีซื้อตามใบกำกับภาษีที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายมาหักในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม ทำให้ต้องรับผิดเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเพิ่มเติมพร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามกฎหมาย  เดือนภาษีมีนาคม ๒๕๔๙ บื่นแบบฯ เกินเวลา และแสดงภาษีขายขาดไป ต้องรับผิดเสียภาษีพร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามกฎหมาย เดือนภาษีเมษายน ๒๕๔๙ ยื่นแบบฯ เกินเวลา และแสดงภาษีขายขาดไป โดยไม่นำรายรับค่ารับเหมาก่อสร้างที่ได้รับมายื่น แต่อ้างว่าเป็นเงินกู้ยืมจากผู้ว่าจ้าง ต้องรับผิดเสียภาษีพร้อมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มตามกฎหมาย ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรตัดสินเห็นพ้องกับคำพิพากษาของศาลภาษีอากรกลางว่า การประเมินชอบแล้ว สำหรับกรณีการขอให้งดหรือลดเบี้ยปรับภาษีและเงินเพิ่ม ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

ที่มา วรสารกฎหมายใหม่